Photozaur

Star Trek Online

Vashar — Wed, 01 Feb 2012 17:24:05 +0000

Od pewnego czasu w Internecie królują gry MMORPG, czyli gry RPG w których może uczestniczyć bardzo duża liczba graczy jednocześnie zalogowanych w wirtualnym świecie. Najbardziej znane gry tego typu to przede wszystkim World of Warcraft i Lineage. Największą wadą tych gier jest ich cena a dokładniej miesięczny abonament, który nie tylko umożliwia rozgrywkę ale pozwala kupować liczne przedmioty, bronie itp. W roku 2010 światło dzienne ujrzał bardzo długo oczekiwany produkt stworzony przez Cryptic Studios – pierwsza gra MMORPG osadzona w świecie Star Treka.Oczywiście płatna. Gra jest bardzo rozbudowana i możemy spersonalizować postać nie tylko pod względem gatunku czy płci, ale również wyglądu (wielkość nosa, fryzura, spiczastość uszu, wzrost itd.) co sprawia dodatkową frajdę. W zależności od wybranej klasy (Science, Tactical, Engineering) możemy rozwijać określone możliwości postaci. Ponadto dowodzimy okrętem podczas potyczek w przestrzeni kosmicznej (okręty możemy kupować, modyfikować wyposażenie w zależności od rangi i ilości kredytów energetycznych, latinuum czy dilithu). Czyli dość klasyczny RPG. Świat gry jest ogromny i na początku można się nieco zagubić. Podróżować możemy po całej dostępnej galaktyce i wykonywać misje patrolowe i fabularne zlecone przez admiralicję, a także Sekcję 31. Walka z przeciwnikami nie ogranicza się do przestrzeni kosmicznej. Równie często wraz ze swoją (wyselekcjonowaną) załogą toczy się walkę na powierzchni planet. Gra jest niesamowitym pożeraczem czasu i wciąga nieźle – przynajmniej na początku. Niektóre misje są ciekawe, niektóre rutynowe i nudne. Są też takie, gdzie trzeba się nagimnastykować i niepotrzebnie przemieszczać między lokacjami szukając informacji, przedmiotów, co znacznie wydłuża grę i nieco irytuje. Najlepsze jednak zostawiłem na koniec. Od 17 stycznia tego roku (czyli 17.01 – co jest nie bez znaczenia dla trekkerów) grać można za darmo. Oczywiście jest też możliwość wsparcia finansowego korporacji amerykańskiej i cieszenia się lepszym okrętem, wyposażeniem i innymi dodatkami. Nic tylko mieć dużo wolnego czasu i grać.

Kompendium wiedzy o Star Trek Online znajduje się na polskiej fanowskiej stronie www.stonline.pl i Forum Trek.pl

Herbata miętowa z Rossmanna

Vashar — Mon, 30 Jan 2012 22:43:47 +0000

Dziś znów będzie herbaciano. Herbata miętowa należy do jednego z moich ulubionych rodzajów tego napoju. Kwintesencją tego smaku jest herbata arabska ze świeżą miętą, Będąc w drogerii zauważyliśmy na półce z herbatami serię herbat pod marką Rossmann o dość przyciągającej uwagę nazwie: “Marokańska mięta” (Marokkanische Minze). Z pewną dozą podejrzliwości kupiliśmy ową herbatę. Wszak wielbłąd na opakowaniu arabskości nie doda i nie sprawi, że w torebce będzie prawdziwa herbata z Maroko. Ku zaskoczeniu okazała się ona bardzo dobra. Jej smak i aromat bardzo przypominają oryginalnie parzony w krajach arabskich i Turcji napój. Jednym słowem polecenia warta jest z pewnością.

Lajtrumowy podręcznik

Vashar — Sat, 28 Jan 2012 19:09:39 +0000

Wraz z rozwojem fotografii cyfrowej pojawiły się przeróżne programy graficzne, których zadaniem jest pomóc fotografowi w obróbce zdjęć, wyciągnięcia do maksimum efektów pracy. Właściwie te programy zastąpiły już tradycyjne ciemnie, tak jak karty pamięci klisze fotograficzne. Jako szczęśliwy posiadacz niedawno zakupionego programu Adobe Lightroom zacząłem zagłębiać się w możliwości tego programu. Większość funkcji jest do samodzielnego rozgryzienia, jednak jest to działanie dość długotrwałe i opierające się na wielu próbach. Czy można sobie taką rozrywkę z poznawaniem programu umilić jeszcze bardziej? Można – z pomocą biblii „Adobe Photoshop Lightroom 3. Podręcznik dla fotografów” autorstwa Martina Eveninga i wydanego przez Wydawnictwo Helion.
Podręcznik jest całkiem słusznych rozmiarów, posiadając niemal 700 stron w twardej oprawie.
Co do treści to zawiera on informacje zarówno najbardziej ogólne, czyli opis czym jest Lightroom jak i sporo ciekawostek, wskazówek, które mogą przyspieszyć pracę z programem i w dużej mierze zautomatyzować. Dzięki tej książce dowiemy się jak spersonalizować wszelakie ustawienia i krok po kroku poddać zdjęcia obróbce; od importu zdjęcia, katalogowaniu zdjęć, nadania filtrów i efektów, przygotowania do druku i utworzenia prostej galerii html lub flash. Jest to lektura obowiązkowa dla każdego, kto wcześniej nie miał doczynienia z produktem Adobe i nadmiar funkcji może przytłoczyć. Podręcznik jest dobrze napisany (i przetłumaczony) i przede wszystkim skierowany na praktyczne aspekty używania Lightrooma z przykładami. Niektóre rzeczy są bardzo łopatologicznie napisane, czasami nawet zbyt, no ale to też o to chodzi, by nikt nie miał problemu z ogarnięciem programu niezależnie od poziomu umiejętności.
Dzięki temu podręcznikowi można z pewnością uzbroić się w wiedzę o Lightroomie, zwłaszcza o poruszaniu się w nim, korzystaniu z wielu funkcji i możliwości ich modyfikacji. Pozycja obowiązkowa dla każdego fotografa chcącego wycisnąć z Lightrooma trochę więcej i przede wszystkim zrozumieć zasady jego działania.

Tablet Wacom Bamboo

Vashar — Mon, 16 Jan 2012 21:37:09 +0000

Tablet graficzny nigdy nie był jakoś specjalnie wysoko na mojej liście „must have”, jednakże stałem się posiadaczem produktu firmy Wacom kupując go w pakiecie wraz z Lightroomem 3. Zawsze korzystałem z myszki, nawet pracując na programach Adobe CS5 tablet nie był niezbędny.

Urządzenie nie jest jakoś bardzo duże – ma niecałe 28×18 cm i stabilnie leży na powierzchni biurka dzięki gumowym stopkom. Jedynym mankamentem jest według mnie uchwyt na pióro, opisywany jako wygodny do przechowywania. Jak dla mnie to nie do końca tak jest.

Na samym początku, jako użytkownikowi przyzwyczajonemu od wielu lat do myszki, trochę ciężko było się przestawić na machanie piórkiem. Czynność ta wymaga nieco cierpliwości i treningu. Sama praca piórkiem na ekranie nie sprawia większych kłopotów, wszystko jest kwestią wyćwiczenia odruchów i przestawienia się na inny sposób poruszania kursorem.

Instalacja przebiega bardzo szybko i nie sprawia żadnych problemów. Wraz z urządzeniem jest oprogramowanie, które pomaga wdrożyć się w pracę z piórkiem. Zarówno poprzez ćwiczenia jak i różne proste gry.

Co do obsługi Lightrooma tablet rzeczywiście ma swoje plusy. Można precyzyjniej dopasować wartości konkretnych funkcji takich jak kolor, nasycenie – wszędzie tam, gdzie mamy suwaki. Nakładanie koloru pędzlem również jest dokładniejsze niż myszką.

Podsumowując jest to dobrze wykonany tablet, funkcjonalny, o parametrach „akurat” na domowy użytek. Zaletą jest przede wszystkim w miarę rozsądny rozmiar, dzięki czemu nie trzeba latać ręką po całym biurku. Jest to z pewnością korzystny zakup.

Winter is coming… ;)

Vashar — Sat, 14 Jan 2012 22:28:51 +0000

Wreszcie trochę śniegu spadło. Póki co na sanki to za mało, ale kto wie… Jak jeszcze popada, temperatura spadnie do rozsądnej poniżej 0, tak żeby śnieg się nie zamienił w błoto i wyjrzy słońce, to może nawet jakiś zimowy plenerek foto by się udał?

Przy ul. Mazowieckiej

Vashar — Fri, 13 Jan 2012 22:16:52 +0000

Dzisiaj zdjęcie zrobione trochę w biegu. Wcześnie rano, jeszcze gdy było ciemno i latarnie rzucały ciekawe cienie na całość tego frontu budowli, bramy.

Tetley – chili

Vashar — Thu, 12 Jan 2012 21:44:04 +0000

Kupiliśmy z czystej ciekawości herbatę Tetley Intensive – rozgrzewającą z chili. Skusiło nas zwłaszcza słowo „chili”, jednak aromat tej przyprawy jest słabo wyczuwalny. Mocniejszy jest zawarty w herbacie koncentrat z banana, gożdziki i limonka. Ogólnie herbata jest dobra, ale gdybym nie wiedział to bym nie zgadł, że ma coś wspólnego z chili.

Sherlock Holmes: Gra cieni

Vashar — Tue, 10 Jan 2012 17:27:12 +0000

Polska premiera drugiej części przygód detektywa Sherlocka Holmesa miała miejsce niemal dokładnie rok po premierze pierwszej, niezwykle udanej moim zdaniem, części. Pominę porównanie z oryginałem książkowym, bowiem jak wiadomo część wspólna książek i ekranizacji to przede wszystkim imiona głównych postaci: detektywa Holmesa, doktora Watsona oraz miejsce akcji – XIX-wieczny Londyn. Poza tym wszystko jest troszkę inne, unowocześnione wartką akcją.
W kontynuacji hitu kinowego zeszłego roku czarnym charakterem jest Profesor Moriarty, którego postać została lekko naszkicowana już w pierwszej części. Mamy zatem pojedynek dwóch geniuszy, stojących po dwóch stronach barykady – geniusza detektywistycznego i “Napoleona zbrodni”. Tym razem otoczka okultyzmu zniknęła a scenariusz został sprawnie umieszczony w latach 90-tych XIX-tego wieku, gdy panowała atmosfera narastającego konfliktu pomiędzy europejskimi mocarstwami (Imperium Brytyjskie, Francja, Niemcy). Jednocześnie to era postępu przemysłowego, a co za tym idzie – zbrojeniowego, co również ma odzwierciedlenie w scenariuszu (na ekranie widzimy hale produkcyjne i potężny arsenał broni). Na czym polega cała intryga? Myślę, że odpowiedź musiałaby zdradzić zbyt wiele informacji. Najlepiej samemu sprawdzić to w kinie.
Od strony technicznej obraz prezentuje się znakomicie. Bardzo przyjemna w odbiorze jest “tonacja/kolorystyka” filmu. Do kostiumów i dekoracji też nie mam zastrzeżeń. Może za dużo w tym wszystkim grafiki komputerowej i renderowanych lokacji, no ale w tej chwili to już standard niestety a nie wyjatek. Niestety troszkę za dużo było tzw. efektu “bullet time” i miejscami mogło to irytować.
Przy takiej obsadzie jak Robert Downey Jr. i Jude Law gra aktorska musi być na wysokim poziomie. Pozytywnie zaskoczył mnie Jared Harris (syn Richarda Harrisa – także aktora, znanego z roli Dumbledora w Harrym Potterze) wcielający się w postać Moriartiego. Pojawiła się również nowa postać kobieca – Francuzka o imieniu Simza. Ta rola została powierzona aktorce Noomi Rapace, znanej przede wszystkim ze szwedzkiej ekranizacji powieści Stiega Larsona Millennium: Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet a wkrótce zobaczymy ją na ekranach w filmie Ridleya Scotta – Prometheus.

Jak zwykle pozostaje kwestia tego, czy „Gra cieni” będzie na tyle wielkim hitem, by nakręcić kolejną część. Znając zapędy producentów, pewnie znów połaszą się na kieszeń kinomanów i odgrzeją kotlet. Byleby tylko nie popsuli dobrej passy.

Park linowy

Vashar — Sat, 07 Jan 2012 06:48:15 +0000

Temat dzisiejszego wpisu jest troszkę wyciągnięty z szuflady, bowiem wizyta w tytułowym parku linowym miała miejsce latem, kiedy było ciepło i słonecznie. Spacer na linach zawieszonych kilka metrów nad ziemią jest ściśle związany z moim wieczorem kawalerskim. Bielański park linowy posiada trzy trasy: dla dzieci, trasę o średniej wysokości 5-7 metrów i wysoką 8-10 metrów. Póki co jeszcze nie odważyłem się, by spróbować trasy wysokiej, ale kto wie… może już wiosną?

Falafel

Vashar — Fri, 06 Jan 2012 21:01:10 +0000

Dziś będzie kolejny wpis prosto z kuchni. Kuchni arabskiej/bliskowschodniej. Postanowiliśmy zrobić wegetariańską alternatywę dla kebaba – falafela. Przygotowania trzeba rozpocząć dzień wcześniej od zalania ciecierzycy wodą i pozostawienia do napęcznienia średnio 12 godzin. W sieci jest sporo przepisów na to danie. My posłużyliśmy się książką z przepisami i zmieszaliśmy z wynikami Google. Składniki jakich użyliśmy to: ciecierzyca, czosnek, czerwona cebula, pietruszka (powinna być świeża), kolendra, sól, pieprz, sezam (do obtoczenia). Wszystkie składniki miksujemy na masę nadającą się do lepienia kulek wielkości trochę większej od orzecha włoskiego (nam wyszła raczej mandarynka ), następnie smażymy w głębokim oleju aż do mocnego zrumienienia.